Nieuws
	BVV/Caterpillar 3 - OSC ’45 3   Toch is verdedigen niet zo makkelijk. Zeker niet zo makkelijk als de stuurlui aan wal (waaronder uw verslaggever in de eerste helft) doen voorkomen dat het lijkt, met name afgezet tegen hoe moeilijk het overkomt kijkende naar de gebeurtenissen in het veld. Gelukkig kan een professionele, op de juiste (let op Koen,Paul en Geert qua oliën dan) plaatsen geoliede organisatie als die rondom ’t Derde altijd nog een externe adviseur inschakelen. Prietpraat die er maar wat op los dan kun je ’m altijd nog de Zwartepiet toeschuiven (nee, Koen, Paul en Geert, dat is niet die grooooote nachtkleurige jongen uit Antwerpen van wie jullie zeiden dat die kwam toen jullie roomservice bestelden). Heeft hij daarentegen iets zinvols te vertellen, dan hou je ’m gewoon aan tot de onvermijdelijke spatjes gaan komen. Een externe adviseur dus. Laten we ’m voor het gemak Peter noemen. Die naam zijn onze lezers nog niet in deze verslagen tegengekomen en als het aan zijn conditionele prestaties ligt, zal dat ook nog de nodige verslagen duren. Nog nahijgend van zijn enige oprisping in zijn enige vijfendertig minuten deze zondag (laat het nu juist de 0-1 zijn) had hij nog enige woorden waar uw enige verslaggever als enige rechtgeaarde verdediger (want: zie die Guy, Jamal, Bart en Rob, ja zelfs Rudy eens als nietsziende maar luid briesende stieren opstomen als ze maar enigszins de kans krijgen) de juistheid direct van erkende. Hoe kan er toch gemauwd worden vanuit de verdediging op de aanvallers als die weer een kans verprutsen en hoe kan er toch vol ongeloof naar het hoofd gegrepen worden door de aanvallers als de verdediging weer eens als een gatenkaas zonder kaas tussen de gaten oogt (waarmee we de 1-1, de 2-1 én de 3-3 behandeld hebben). Hierbij dan nog het middenveld dat deemoedig het hoofd buigt bij zoveel aanvallende én verdedigende onkunde. Hoog tijd om onze externe adviseur eens aan het woord te laten: ’Jij ziet dat toch ook, hè?’. ’Wat?’, denk ik, maar ik laat me alleen door armzwaaiende lama’s provoceren en houdt dus wijselijk mijn mond. ’Nou, je ziet dat Loeki steeds helemaal links of helemaal rechts staat om aangespeeld te worden, en niet dichtbij Bob, en dat daardoor Robert en Frank constant naar voren moeten verdedigen, waarbij Paul en Koen uit positie gaan lopen om te ondersteunen. En dat dan met name Guy twee man te verdedigen krijgt en constant een keuze moet maken, waardoor Bart rugdekking moet geven en dan onmiskenbaar er een gat valt achter hem zodat Rudy, met name bekend om zijn techniek, 1-op-1 komt te staan op hun spits die dan wel niet watervlug is, maar niet schroomt uit te halen wanneer hij 1 of 2 meter los staat. Dat zie jij toch ook?’. ’Mmmm, jajaja, je bedoelt het zo, a-ha, wel als je het zo uitdrukt, ja, dan, eh, hoe zal ik het zeggen, je zou wel eens gelijk kunnen hebben, maar je hebt wel iets te veel spatjes voor een jongen die er net bij is’. Tja, wat moet ik dan zeggen? ’Je bent briljant’? Zo briljant, dat ik nu pas goed de strekking van het gezegde begrijp en als een ware taalvirtuoos er gelijk mijn eigen draai aan geef: jongens, er is geen ’Verdeging’: wij zijn allemaal die verdediging, namelijk dat begint al bij de aanvallers en houdt niet op tot de bal weer in bezit is. En natuurlijk is er geen ’Aanval’: wij zijn allemaal de aanvallers, en dat begint bij de verdedigers en houdt niet op tot we hebben gescoord. Bedankt, Peter. En nu over naar waar de meesten toch op zitten te wachten: de doelpunten, de goals, die Tore, les buts, the butts (mijn Engels is ook niet meer wat het nooit geweest is). Wel, die eerste hebben we al gehad en die naam die er bij hoort is al te veel genoemd. Deze leidde een ongekende periode van gezapigheid in, waarin ’t Derde liet zien de derde helft soms al in de eerste te beginnen. Vervolgens hebben we daar weer een minimale opleving van het talent van Frank, maar minimaal maal maximaal is ruim voldoende en dat weet Frank - de enige leraar die wel kan, maar niet hoeft te kunnen rekenen - maar al te goed. Eén maal egoïsme en één maal zijn sociale gezicht en daar zijn de 2-2 en 3-2. De rust bracht het besef dat alleen met twee talentvolle wissels de volle winst voor het grijpen kon liggen en zo gedacht, zo gedaan. Het mag dan ook niemand verbazen dat de door zijn wisselbeurt tot op het bob getergde Bot zijn gram haalde, daarbij geen strobreed in de weg gezeten door de als afgebeulde trekpaarden roestig zuchtende BVV-verdediging. Hij stoempte en hij stampte, hij sleepte en hij sloopte en toen het stof optrok, lag hij in dat zelfde stof als ware hij getroffen door een afgevuurde zondagskanonskogel van Guy, als een Goliath door een kale(nde, moet ik ’m nageven) versie van David geveld. Gelukkig had hij daarvoor niet nagelaten een voorzet van Frank over de juiste doellijn te duwen en had hij het ook niet gelaten juist niet het gat dicht te lopen dat Loeki nodig had om een rush vanaf de middellijn nu eens wel doeltreffend af te ronden met een luid applaus dat hem terecht ten deel viel. Telt u even mee: 3+1=4 en 4+1=5. Dat stof met Bob erin ronddraaiend. Laat dat beeld even op u inwerken Heeren van ’t Derde, want het zal het beeld zijn dat u nodig heeft om uw volgende tegenstander van seconde één op de huid te zitten en niet meer los te laten, geïnspireerd als u bent door dit beeld, dat als een rode lap op u zal werken (en uw oogleden worden langzaam zwaarder en zwaaaarder en zwaaaarder) en dat u tot op het bot zal motiveren om beter te zijn dan die tegenstander en collectief deze moment na moment te overklassen (zwaaaaaaaaarder en zwaaaaarder). Want het is hét voorbeeld van wat een mens allemaal kan incasseren als hij de beste wilt zijn. De beste? Ja, de beste in, en ik noem maar een dwarsstraat, bijvoorbeeld kanonskogel happen (en weer liiiichter en liiiichteeer). Bob, bedankt voor dit beeld van onverzettelijke geestdrift en natuurlijk bedankt voor die laatste vloeiende 1-2 met Loeki die je opzette vanaf de middencirkel en die eindigde in een soepele 3-6 (wat voor de goede rekenaars onder ons dan weer 3 maal 1-2 is, toeval bestaat niet en het lot is onvermijdelijk). We’re not worthy. En daar zijn maar vier letters voor: MOTM. En dan pas drie: GvD.   Geplaatst 15 Sep 2008