|
 |
|
 |
| |
|
|
| |
|
|
Jassen |
| |
Mijn overbuurman heeft een garagebedrijf.
Hij is ook een goede vrind van mij geworden, zo door de jaren heen.
Mush Nikkolaj is een kleurrijke en kundige man met gouden handen: alles wat zijn ogen zien kunnen zijn handen repareren.
Enkele weken geleden (u kunt het na-lezen in ons gastenboek) pak ik in ons clubhuis prongluk een jas van Youri danwel pakt hij prongluk die van mij: feit is en blijft dat wij beiden met een voute jas thuis aankwamen.
Peter R. DeVries heeft inmiddels aangeboden de werkelijke gang der zaken uit te pluizen....
Op donderdag 1 april (geen grap!) ga ik met m’n maatje Mush, z’n vrouw Maria en hun zoon Marco (op mijn uitnodiging) uit eten.
We hebben afgesproken in „De Gereghthof“ te Vught, alwaar Danny, schoonzoon van Mush en Maria, kok is.
Mush, Maria en Marco zijn eigenlijk geen echte uit-eters.
Het zijn gezinsmensen op-en-top en Maria maakt het allerliefst gewoon zelf een heerlijke stoofpot voor het hele gezin, inclusief de inmiddels uithuizige drie dochters en hun aanhang en vooral de kleinkinders.
Bij vertrek naar de eetgelegenheid heeft Marco een prachtige nieuwe jas aan.
Ikke heb mijn lange geribbelde „Domani“-jas aan het lijf gehesen.
We kijken elkander aan en zijn uiterst tevreden over onze outfit.
Afijn, lekker gegeten, terug naar huis....
.... BIJNA thuis gaat mijn 06. Het is het etablissement vanwaar wij zojuist waren vertrokken, een platte 200 euri in de kas gestort hebbende:
„Tja.... eh.... iemand is zijn JAS kwijt, een Armani-jas. Peter, kan het zijn dat jouw jonge gast de verkeerde jas heeft meegenomen???“
Marco beweert volvast dat de jas waarin hij zichzelf bij vertrek heeft gehesen de zijne is.
Het blijkt een „Hugo Boss“ te zijn (niks „Armani“ dus), maar dat is weer ff niet het merk dat hij vanaf huis richting De Gereghthof tot zijne wist.
Papa Mush rijdt heen-en-weer en jassen zijn weer terug bij rechtmatige eigenaren.
Afgezien van het feit dat ik tussen neus en lippen door reclame heb gemaakt voor De Gereghthof te Vught als uitstekende eet-gelegenheid, bent u vooralsnog niet zoveel opgeschoten met dit bericht.
Om met Robert van Acker te spreken: „Ik weet dat de eerste vele zinnen van je column gewoon lul-verhaal is, uiteindelijk komt er wel een clou en die gaat dan over OSC... „.
Helemaal correct, waarde Robert:
Ons Osc’45 heeft vooralsnog ietwat te weinig met jassen.
Ik verklaar:
Wij jassen er te weinig in!
Het wordt inmiddels hoog tijd dat wij (lees: onze selectie) er eens een paar goals injassen en daardoor punten onze kant ophalen.
Het hoeft niet in overdreven en overgewaardeerde stijl, niet in een „Armani“ of „Hugo Boss“ of zelfs maar „Domani“ - stijl:
Gewoon, je weet wel: rondom 16 meter, aanpakken, schieten... de bal erinjassen....
Moet kunnen, toch?
Laatste nieuws over onze aanstaande nieuwe voorzitter:
Irmgard mag natuurlijk vouten maken.
Ze is, immers, beginnend aanstaand voorzitster, dus....
Ze heeft mij gemaild!
(Iedereen binnen OSC’45 weet natuurlijk dat je DAT nooit moet doen)
Ze heeft het desalniettegenstaande gewoon gedaan.
Natuurlijk, als op-en-top positief pro-OSC duidend columnist vraag ik volslagen oprecht welke van de zinnen in het mij gezonden email ja-dan-neen gebruikt zouden kunnen worden voor nadere kennismaking voor ons aller ledental.
Irmgard zond mij welgeteld 4 (vier) zinnen.
„Het eerste zinnetje is vooral privé voor jou“
Nah.... daar gaat de democratie!
Ik mag u dus niet melden wat aanstaande voorzittert in de eerste zin van haar email, waarvan ze nog jaren spijt zal krijgen, aan mij meldde....
Dit geeft ongetwijfeld voeding tot roddels ende achterklap, krisis-vragen in het Bestuur, ondervraging van zowel Irmgard als Adrie (haar wettige man en geliefde aan wie ik ook niet die eerste zin blijk te mogen kenbaar maken)...... het is allemaal wat!
„2-de zinnetje ook, al mag je die wel gebruiken“, waarbij „OOK“ betekent dat het aan mij privé gericht is, maar „al mag je die wel gebruiken“-status verkrijgt.
Ik citeer dan maar, om de spanning er af te halen:
„En…of ik verstand heb van voetbal…..kom vooral een keer naast me staan!“
Kennelijk nodigt onze aanstaande Voorzitter eenieder uit naast haar te komen staan teneinde daardoor (of althans mede daardoor) enig inzicht te kunnen verkrijgen in de mate waarin de betrokkene al-dan-niet verstand van het spel VOETBAL heeft.....
Zelf heb ik enkele jaren op vele zaterdagen naast Irmgard gestaan.
Ik heb daarbij nimmer gemerkt dat onze aanstaande voorzitter onkundig was van het voetbal, zomin ik overigens kundigheid mocht kunnen concluderen.
„Ik ben in ieder geval fanatiek, en dan heb je denk ik al veel gewonnen“ ,was derde zin die ik dan wel helemaal vrij mocht geven.
Kweetnie..... is „fanatiek“ een pré?
Voor je het weet gaat Irmgard met het label „fanatiek“ Erik van Rooij lopen coachen in het coachen van onze selectie, krijg je daar weer gedonder.....
Tenslotte:
„in ieder geval waardering voor al die ouders die elke week langs het veld staan“
Zwak! Populistisch geleuter van eerste orde!
We gooien er een populaire kreet tegenaan, creëren sympathie......
Al die „ouders die elke week langs het veld staan“ worden geprobeerd ingepakt te zijn, waardoor stemgedrag regelrecht en rechtstreeks gepoogd wordt beïnvloed te worden.
Ik hoop en verwacht dat u allen onze lieve Irmgard zult bijstaan in deze moeilijke tijden, vooral door haar voortaan te beletten op de REAGEER!te ponsen, waardoor ze - sans rancune - op offerblok geraakt.
Want: WAT stond er nou in die eerste zin van de email, die zin die ik als slechts voor mij privé bedoeld moest beschouwen en niet openbaar kon maken?
Mail Irmgard voor “De Waarheid” en openheid.
Doe het!, want dan weet u van meet af aan of en in hoeverre uw nieuwe voorzitter openheid van zaken voorstaat en geen “geheime eerste zinnen aan een columnist” in achterzakje heeft.
N.B.: P.S.: Naschrift:
U weet (hopelijk) allen dat ik Irmgard een uitstekende a.s. Voorzitter meen.
Dat ze de vout maakt mij te mailen moet haar vergeven zijn, vanaf nu.
U allen, daarentegen, zij het nooit vergeven indien u niet reageert
Peter Anshof van Gijn
REAGEER! OF
ga naar lijst eerdere columns
(Schrijver is vaste columnist van OSC’45. Op positief/kritische wijze volgt hij van alles, natuurlijk voornamelijk zaken die OSC’45 betreffen of raken. Dat doet de columnist geheel los van de mening van andere OSC-ers en, uiteraard, geheel los van de mening van bestuurders. OSC’45 en haar bestuurders zijn niet verantwoordelijk voor hetgeen in de column wordt geschreven)
|
|
| |
 |
|
|
|
 |
|
 |
|
|
| |
|
|
