|
 |
|
 |
| |
|
|
| |
|
|
Kweken |
| |
Mijn buurman heeft, samen met zijn zoontje, een nieuwe hobby:
Tomaten kweken.
Het is een gepiel van jewelste met draadjes en stokjes, later draden en stokken...
... alles moet omhoog worden geklungeld en er wordt in de minikas heel wat aan zweetproductie gedaan.
Mijn buurman aan d’andere kant van mijn huis is, haast tegelijkertijd, met het kweken van vissen aangevangen.
Niet met zoontje, maar met een stoere dochter samen.
Sommige rassen, zo heb ik inmiddels geleerd, moet je onmiddellijk na de geboorte van de minivisjes scheiden van het ouderpaar (of eigenlijk vooral de pappie van dat nageslacht) om te voorkomen dat het nageslacht onmiddellijk tot eenvoudig pappie-mjammjam verwordt.
Gevolg is dat met paaltjes en water-maar-geen-visjes-doorlatende netjes het waterbassin in sectoren moet worden opgedeeld.
Het lijkt wel tomaten-kweken, met al dat gepiel.
Omdat ik oprecht geïnteresseerd was naar de motieven van zowel de tomaten- als de vissen-kweker vroeg ik hen eenvoudig:
„Waarom doe je het?“
De tomaten-buurman werd op die vraag roder dan zijn eigen tomaten en keek me wild aan met een blik die verraadde dat hij de vraag te stompzinnig vond om van antwoord te dienen.
„Oeps“, dacht ik, en koos voorzichtig het hazenpad richting de vissen-buurman.
Op dezelfde vraag („Waarom?“, dus) bolden de kaken van buurman zich verbijsterend op, het leek zowaar ineens of hij kieuwen had gekregen...
Deze buurman antwoordde echter wel:
„Het mooiste wat er is, is je eigen kweek!“, antwoordde hij vinnig.
Met dit antwoord durfde ik na enkele dagen moed verzamelen preciezer vraag aan de tomatenrode buurman te stellen:
„Buurman, doe jij dat kweken van die tomaten omdat je die eigen kweek veel beter of mooier vindt?“.
„De smaak, mijn jongen! Een eigen gekweekte tomaat smaakt veel tomatiger dan die uit de winkel!“.
Vooral in het betaalde voetbal heeft „eigen kweek“ vanwege alomtegenwoordigheid van heel veel geld het loodje moeten leggen.
Het is wel goed en grappig dat geldnood bij menige betaalde voetbalclub nu toch (weer) naar de eigen kweek doet omzien.
Heerlijk!
OSC’45 wist dat uiteraard al veel eerder en doet gelukkig heel veel aan die guppies en tomatenknoppen: we besteden veel tijd en aandacht aan onze jeugd.
Toch...... kan ik mij herinneren dat een vent mij benaderde, tijdens een thuiswedstrijd van ons eigenste E2, en mij nadrukkelijk meldde dat hij namens Willem II sprak en graag uitnodigde om de „nummer 10“, waarvan hij begrepen had dat ik de biologische kweek in gang had gezet, voor een weekje-of-wat bij Willem II te laten trainen.
Scouten heet dat, zo begreep ik.
Mijn hoelah!
„Geen interesse“, was mijn korte betoog.
„Ja, maar.... eh... u wilt toch ook dat uw zoontje kan groeien in zijn spel en mogelijkheden?“, manipuleerde de scout mij, althans deed driftig pogingen daartoe.
„Natuurlijk wil ik dat, beste man.
Dat kan bij OSC steeds beter. We zijn gestaag bezig de begeleiding van onze jeugd naar hoger plan te brengen. Mijn zoon zal daarin graag meegroeien“, of woorden van gelijke strekking heb ik hem toegedicht.
Hij droop verward en hoofdschuddend af. Zoveel „domheid“ had hij kennelijk niet verwacht.
Kijk eens naar de „situatie“ van Willem II van vandaag, zou ik zeggen.
Zou hij zo maar bij een bijna-failliete boedel kunnen hebben zitten....
Het leuke en uitstekende van de situatie in het betaalde voetbal is wel dat, door geldnood (!?!!), clubs juist de „eigen kweek“ meer kansen zullen geven.
Zullen MOETEN geven, immers, ze hebben grosso modo geen pegeltjes meer om vele miljoenen aan aankopen te doen.
Ik snap trouwens helemaal niks van „marktwaarde“ van spelers.
Neem amateurverenigingen, zoals de onze....
Stel: je speelt in de 4e klasse.
Je redt het niet daarin te blijven, je degradeert.
Wat is dan de „marktwaarde“ van jou voor een andere 4e-klasse-club als je kennelijk niet in staat bleek te blijven waar je was, nlm. in diezelfde 4e klasse?
„Voetbal is emotie“, zei ooit iemand, en dat moet dan ook wel.
Logica kan ik maar weinig ontdekken.
Sinds kort begrijp ik pas dat clubs in het betaalde voetbal meerjarige contracten juist zo graag wensen, omdat ze dan tussentijds geld kunnen vragen voor een speler die tussentijds weg wil/moet....
Aan spelers die na een seizoen einde contract hebben, heb je financieel geen ene moer.
Het lijkt om poen te draaien, maar:
Als ik Voetbal International uitpluis kom ik steeds opnieuw tegen dat een club veel baat heeft bij spelers „met gevoel voor de club“.
Dat is ook zo.
Ook bij amateurs, zoals wij.
Ingewikkeld, hoor, dat voetbal-gedoe....
Hm... Ik denk dat ik even bij mijn buren ga buurten...
Misschien snap ik uiteindelijk Tomaten en Karpers beter, is dat eenvoudiger.
Vanavond eet ik visschotel met tomaten.... van TOP-kwaliteit, zo verzekeren de buren mij beiden volhartig.
Ze hebben er een heel goed gevoel bij, die kwekers.
Peter Anshof van Gijn
REAGEER! OF
ga naar lijst eerdere columns
(Schrijver is vaste columnist van OSC’45. Op positief/kritische wijze volgt hij van alles, natuurlijk voornamelijk zaken die OSC’45 betreffen of raken. Dat doet de columnist geheel los van de mening van andere OSC-ers en, uiteraard, geheel los van de mening van bestuurders. OSC’45 en haar bestuurders zijn niet verantwoordelijk voor hetgeen in de column wordt geschreven)
|
|
| |
 |
|
|
|
 |
|
 |
|
|
| |
|
|
