Ervaring leert: niet vaak in je voetbalcarrière speel je dit soort wedstrijden. Een kampioenswedstrijd wellicht een paar keer. Maar een kampioenswedstrijd in de laatste competitiewedstrijd van het seizoen tegen je grootste concurrent ? Die gelijk staat in punten?? Zelden of nooit!
De Mini’s 1 speelt uit, op sportpark de Winkels in Hedel. Een zonovergoten dag met alle juiste ingrediënten. Een mooi veld met vers gekalkte lijnen, een echte scheidsrechter, leden van de fotograferende pers (met een lens die groter is dan menig bloemenvaas) en bovenal veel support. En dat moet gezegd, de OSC’45 supporters overklaste in geluid en aantallen de tegenstander ruimschoots. Het was mooi om zoveel enthousiaste mensen zo vroeg (aftrap om 9:30) op het veld te zien. Wij waren er klaar voor. Iedereen wachtte gespannen af op de aftrap.
De scheidsrechter blaast op zijn fluitje en OSC’45 trapt af. Maar ze raakt de bal direct kwijt, Hedel neemt de bal over tikt de bal twee keer naar elkaar en schiet op doel: goal……Dit stond niet in het draaiboek. Dit is niet zoals we het de avond ervoor in ons bed al 10 keer in ons hoofd hadden voorgesteld. De Rots haalt de bal uit het doel en geeft de bal aan “Robben” jij!….. aftrappen nu en geen geouwehoer meer. OSC trap binnen 1 minuut voor de tweede keer af en lijkt, als door een wesp gestoken, feller dan ooit op zoek naar de gelijkmaker. Vanaf dat moment golft het spel op en neer en krijgen beide teams kansen. Maar tot serieuze kansen leid het niet. Schietuh Schietuh kon zijn magie niet dicht genoeg bij het vijandelijke doel krijgen en werd vakkundig op afstand gehouden. Soms ook met ongeoorloofde middelen.
Vrije trap. 10 meter van het doel en “Robben” achter de bal. 5 kindjes in een groen shirt tussen hem en de goal. Gespannen kijken we toe. Probeer het maar! Roepen de trainers, schiet maar in eens op goal! Owen neemt een aanloop en schiet de bal hard, een meter hoog van de grond op de goal, hij stuitert 1 keer en valt dan prachtig in de bovenhoek! 1-1! Mooi! Er was vreugde maar ook gelijk weer de focus. Wij willen winnen ! Nog geen 4 minuten later weer een vrije trap, dit keer nog iets verder weg. En dan hebben we maar 1 recept: “de Rots”. Gijs neemt een korte aanloop en knalt de bal dan zo ontzettend hard op goal; hij raakt hier en daar nog wat benen maar ook deze vrije trap valt binnen. 1-2! Dolle vreugde bij alles en iedereen van OSC ! Overmoedig door de voorsprong gaat OSC steeds verder van het eigen doel afspelen. En lopen de mannen nog tegen een vlijmscherpe counter aan. 2-2. Dit was ook de ruststand. Tijd om even bij te komen en de tactiek nog eens goed door te nemen: 1. Wij gaan niet opzij! 2. Niet de bal van elkaar afpakken en schiet als je kan!
De tweede Helft ( ik melde het u al: het is een lang verslag) In de tweede helft wordt de groen zwarte muur langzaam maar zeker steeds zwakker. Daar waar OSC in de eerste helft het vooral van dode spelmomenten en afstand moest proberen, lukt het ze nu steeds vaker de tegenstander vast te zetten. Het scheermes was weer vlijmscherp en zorgde met zijn snelheid dat er regelmatig gaten werden dicht gelopen.
De Tank was er dan altijd nog als extra slot op de deur. Verdedigend zat het wel snor. En dan halverwege de tweede helft lukt het Schietuh Schietuh eindelijk om een schot(je) te lossen. Vanaf de linkerflank, in een scrimmage, schiet hij uit de draai op doel, de bal passeert de laatste verdediger en rolt dan tergend traag het doel in! YES!!! De voorsprong is hersteld.
Nu moet worden gezegd dat “Sniper” zijn beste wedstrijd van het seizoen speelde. Hij was altijd aanwezig, pakte regelmatig de ballen af van de tegenstander en was gevaarlijk voor doel. Maar wat is Sniper zonder “hit” ? Terwijl Hedel al sinds de tweede helft met een laatste man / keeper speelde had Sniper (Baleijn) de opdracht gekregen om zich rond deze man op te houden. Dit resulteerde direct in een aantal gevaarlijk kansen. En uiteindelijk tot een mooie maar bovenal belangrijke goal! De 2-4. Ook vanuit een scrimmage voor de goal was het onze Sniper die snel reageerde en de trekker overhaalde. Voor het eerst was er voorzichtige euforie!
De supporters gingen uit hun dak en maakte onvoorstelbaar veel kabaal. Mooi om te zien en horen kunnen wij u melden. Maar ook de mannen van OSC durfde voorzichtig aan het kampioenschap te denken. Zeker toen sommige spelers van Hedel in tranen uit barstte bij het dreigend onheil wat hun te wachten stond. Dit waren ze niet gewend. Met nog 3 minuten te spelen scoorde Hedel nog 1 keer. 3-4. Dit werden spannende minuten. Hedel had een waar beleg op het doel van OSC maar er werd niet meer gescoord. OSC Mini’s 1 KAMPIOENEN!
Mannen we weten dat jullie er van genieten. En dat is dik verdient! Wat een fan-tas-tisch slot van een fantastisch seizoen. Een seizoen waarin in jullie in alle 14 wedstijden (oefen- na- en voorjaarscompetitie) ongeslagen bleven. Topprestatie!
P.S.: 1. Graag willen we onze anonieme sponsor bedanken voor zijn donatie! Hierdoor hebben onze voetballers een mooi aandenken gekregen aan dit kampioenschap in de vorm van een trofee en een medaille.
2. Ten tweede is de bijnaam van Evan na “tackelen is leuk” & “de Havik” nu “Sergio Ramos” geworden. Dit doordat hij vlak nadat hij zijn trofee kreeg hij deze ook weer uit zijn handen liet vallen en deze dus zwaar beschadigd mee terug naar OSC ging.
3. De (zeer fraaie) foto’s van deze thriller zijn terug te zien op: (http://www.vvhedel.nl/index.php?option=com_joomgallery&func=viewcategory&catid=132&Itemid=824 )
4. Mocht u nu raar staan te kijken van de tekst op de site van vv Hedel; Niemand heeft Hedel durven zeggen dat ze eigenlijk geen kampioen zijn geworden en we laten ze graag in die waan. Ze hadden daar al te veel voor georganiseerd.
5. En als laatste nogmaals dank aan iedereen die er zaterdag was om onze mannen naar het kampioenschap te schreeuwen. Wij zijn ook trots op jullie!
