OSC’45 3 : eindelijk een punt op kunstgras bij OJC
De laatste keer dat we tegen OJC Rosmalen op kunstgras mochten voetballen was dit seizoen nog in de voorbereiding. Toen kon wederom vastgesteld worden dat OSC 3 en kunstgras geen succesformule is. Deze zondag kwam daar gelukkig verandering in.
De eerste helft begonnen we sterk. Met rustig opbouwend voetbal van achteruit werden onze voorwaartse in stelling gebracht. Een van die vloeiende combinaties mondde uit in een prachtige voorzet van rechtsback Johan op onze kopsterke spits Fransje. Deze gebruikte zijn hoofd deze keer op verstandige wijze en de 0-1 was een feit. Zou het dan toch een keer lukken op kunstgras?!
Bij OJC Rosmalen lukt het de 1e helft allemaal niet zo goed. veel ballen kwamen niet goed aan en achterin lieten ze af en toe wat gaten vallen. Helaas kon onze sterke voorstopper Paul hier niet van profiteren. Een afgeslagen schot van Fransje verscheen voor zijn voeten in de 16, maar helaas kon de keeper pareren. Even later was het wel raak. Jeroen kreeg de bal, keek een keer, keer nog eens en zag het inderdaad goed. Daar rechtsboven liet de niet al te grote keeper een plaatsje vrij voor een krullende bal. En zo geschiedde de 0-2.
Dat ging lekker, maar helaas te lekker. We verslapten iets en na wat waarschuwingen scoorde OJC de aansluitingstreffer vlak voor rust.
De tweede helft was minder goed. We kregen wel wat kansen (Robert en Loeki onder andere), omdat OJC druk zette, maar echt voetbal zat er niet meer in bij ons. OJC rook zijn kans en met een afstandschot scoorde zij de gelijkmaker. Vanaf dat moment kon het alle kanten op. Na een spannende slotfase waarin wij, maar zeker ook OJC nog een paar keer gevaarlijk voor de goals kwamen, floot de scheidsrechter voor de laatste keer.
Een terechte uitslag, maar helaas weer geen 3 punten. Toch een overwinning op ons zelf vanwege het goede (niet slechte) resultaat op kunstgras. Bovendien werd er, met name de 1e helft, goed gevoetbald en hard gewerkt voor elkaar.
