OSC’45 C-1 verliest enigszins geflatteerd bij SBC C-2
Vandaag was weer eens zo’n wedstrijd. Kijkend op de ranglijst en opgaande spel, waren er vandaag zeker mogelijkheden om van die “hatelijke nul” af te komen. Maar ja, om van de “hatelijke nul” af te komen, moet wel iedereen aanwezig zijn. En als je dan echt niet kan komen voetballen, is afmelden toch wel het minste wat je kan doen !!!!!
Om 11.45 vertrokken we dan met een uitgedund elftal naar Son en Breugel voor deze wedstrijd onder een stralende......niet te stoppen regenbui !! Na de bekende wedstrijdbespreking en warming-up kon de wedstrijd dan echt beginnen. Het moet gezegd worden dat wij zeker in het begin niet de mindere van SBC waren en er zeker voor ons scoringskansen waren. Zouden wij dan toch een keer het geluk aan onze zijde krijgen ?
Nee, de uitstekend keepende Niamh weet deze keer een bal niet onder controle te krijgen en de alerte spits van SBC is er als de kippen bij om de bal in de netten te werken. Toch laat OSC het er niet bij zitten en wordt er hard gewerkt om de 1-1 op het bord te krijgen. De geluksfactor is toch ook weer niet aan ons besteed, want de bal wil maar niet over de doellijn. In de eerste helft hebben we toch nog een curieus moment, want deze absoluut goed leidende scheidsrechter waant zich in het profcircuit en geeft zelfs een echte gele kaart aan Ralf voor een begane overtreding. Maar ja, zo tegen het einde van de eerste helft zien Arthur en ik dat de druk op ons doel toe begint te nemen en verwelkomen wij het rustsignaal zodat we wat aanpassingen kunnen maken.
Met de boodschap dat er hier zeker iets te halen valt, beginnen we aan de tweede helft. Bij vlagen laten onze jongens zien zeker goed te kunnen voetballen, maar meer en meer drukt SBC ons naar achteren. Eigenlijk is het eerder wachten op de 2-0 dan op de 1-1. Deze valt dan ook en als kort daarna de 3-0 ook binnen valt, is de wedstrijd voorbij.
We proberen nog wel iets terug te doen, maar de koppies gaan hangen en het wordt weer een gevalletje van proberen de schade te beperken. De verdediging komt meer en meer onder druk te staan en het is zeker aan een de zeer goed spelende Jason, Jim, Ralf, Niamh, de paal en de lat dat de schade uiteindelijk maar tot 6-0 beperkt blijft.
Jongens, elke keer verliezen is vervelend. Op een aantal lolbroeken na, wordt er elke week hard en goed getraind. Nu nog dit in de wedstrijd tot uiting brengen en het kan echt niet lang duren of de eerste punten zullen worden gaan behaald.
