|
 |
|
 |
| |
|
|
| |
|
|
OSC’45 D1 de trainers : een terugblik op een fraai seizoen |
| |
Kort geleden, op een mooie zaterdag, mochten velen, waaronder ook de schrijver van dit stuk, getuige zijn van het kampioenschap van de D1.
Voordat het tot dit heugelijke feit kwam, moest er een lange weg afgelegd worden.
In augustus vorig jaar begon deze D1 met redelijk veel spelers die vanuit de E-pupillen doorstroomden.
Dit had uiteraard tot gevolg dat de kinderen moesten leren om op een heel veld te gaan voetballen alsmede ook met het fenomeen ‘buitenspel”werden geconfronteerd. Hoe ga je dit aanpakken ?
Kijk, de kinderen kunnen allemaal voetballen, maar om er een goed lopend elftal van te maken, die ook de spelregels van een “groot veld” begrijpen, heb je toch een goede trainersstaf nodig.
En laten we die binnen OSC nu net hebben!!
De D1 werd dit seizoen begeleid door Jeroen en Henri als trainers en Roberto als leider.
Deze mannen behoeven geen lange introductie maar buiten het feit dat het echte OSC ers zijn, kunnen ze zeer goed met de kinderen omgaan.
En dit is de eerste voorwaarde als je met de jeugd bezig gaat!
De kritische lezer zal nu zeggen “ dat is toch logisch!!”, maar geloof mij maar, er zijn binnen allerlei takken van sport enthousiaste mensen die even dachten de jeugd te kunnen leiden maar dat werd een ander soort leiden … die met de IJ in het midden.
Maar goed, nu terug naar het seizoen.
Buiten alle tactische, conditionele trainingen ligt bij deze heren-trainers het accent op het collectief.
Binnen een groep kinderen heb je vaak een groepje die graag “haantje de voorste” willen zijn en anderen die meedoen al voldoende vinden.
Hoe maak je van al deze verschillende karakters nu een hecht team?
Het makkelijkste antwoord hierop is: “Vraag maar aan Jeroen, Henri en Roberto” , want die hebben het voor elkaar gekregen!
Ik, als schrijver van dit stukje, zal een poging wagen om dit wat meer te verduidelijken.
Deze heren zijn vanaf dag 1 duidelijk geweest in wat de regels binnen de groep zijn.
Kritiek is goed, maar moet ten alle tijde opbouwend zijn.
Iedereen is anders, respecteer dat! Als kinderen deze regels soms vergaten -volwassenen vergeten dit elke dag- werden ze hier weer op aangesproken. Door deze manier van aanpak zag je een hecht team ontstaan die weerbaarder werd waardoor de sportieve prestaties ook vooruit gingen. Waarbij de eerste seizoenshelft vooral gekenmerkt werd als een leerproces was de tweede seizoenshelft de uitbetaling van de manier van werken door de trainers met als hoogtepunt het reeds eerder genoemde kampioenschap van de D1 van afgelopen zaterdag.
Deze manier van werken, die ook zeker door andere trainers wordt gevolgd, zal er zeker toe bijdragen dat de vereniging OSC’45 ook weer in volle glorie (lees ledenaantallen) zal worden hersteld. Want welke ouder wil nu niet dat zijn/haar kind in een leerzame en ontspannen sfeer kan genieten van de voetbalsport!!
In ieder geval wil ik bij deze de Jeroen, Henri en Roberto bedanken voor een leuk en gezellig seizoen.
Houdoe,
Jurgen van Boxtel
|
|
| |
 |
|
|
|
 |
|
 |
|
|
| |
|
|
