|
 |
|
 |
| |
|
|
| |
|
|
OSC’45 M2 - TGG M1 |
| |
Op een frisse maar zonnige zaterdagochtend was het weer tijd om onze jongens los te laten. Zoals iedere week weer met enorm enthousiasme. Dit weekend stond de wedstrijd tegen TGG op het programma.
Ondanks de ruime uitzege eerder dit seizoen was er toch wel enige angst. Al vroeg in de week circuleerde het gerucht dat een, van Ronaldo zijnde kwaliteit, nieuwe speler zich in het team van TGG bevond. Doordat toch wel ongeveer iedere ouder en/of opa en oma dit maar bleef roepen, ontstond er onzekerheid over de wedstrijd tegen TGG. Maar niet bij de trainers, zij hadden voldoende scenario’s om hierop in te spelen. Deze keer kon er voor het eerst dit seizoen gespeeld worden zonder te hoeven wisselen. Ook dit gaf de trainer rust en overzicht, zodat er volledige aandacht was voor het spel. Geen rare wissels, kans vergrotende inworpen of iets dergelijks. Dat zorgde bij scheidsrechter Jan-Willem ook voor minder gespannenheid en meer vertrouwen in een goede afloop.
Na het startsein stormen beide teams op de bal af en werd al snel duidelijk dat beide teams gretig waren. Er werd geen centimeter ruimte geboden en alle spelers bewogen zich als een vlek over het veld. Nadat ieder zijn plekkie op het veld had gevonden en de tegenstanders had geobserveerd, was het tijd om alle energie om te zetten in doelpunten. Dat viel niet mee, aangezien de ‘nieuwe’ speler bij TGG toch echt wel goede kwaliteiten bezat die voor voldoende druk bij OSC zorgde.
Maar goed zoals het bij een teamsport gaat, je zult het met z’n allen moeten doen. Een ster maakt nog geen kampioen ! Nadat de bal in de 8e minuut op het middenveld door Luuk werd onderschept en hij middels een korte pass Tano in stelling bracht, schoot hij de bal eenvoudig maar bekeken in de goal (1-0). Toch was er toen nog geen opluchting, de wedstrijd bleef op en neer golven en TGG was zeker niet van plan om te verliezen. Ook TGG kreeg de kansen, maar kon deze nog niet verzilveren. Daar maakte OSC dan ook direct gebruik van. Opnieuw balbezit door het goed drukzetten op het middenveld van Thijs, waardoor Joey de bal met gevoel hard in de 11e minuut kon inschieten (2-0). Zou het dan toch, ondanks een goed spelend TGG, vanaf hier een makkelijke overwinning worden ? Zeker niet, en TGG deed direct iets terug. De aansluitingstreffer in de 13e minuut (2-1) zorgde er toch voor dat de euforie van OSC de kop werd ingedrukt.
Beide teams nog steeds in evenwicht en enkele kansen om zeep helpend, zorgde toch (zij het niet met een sterke uitbal lucht) voor de gelijkmaker. In de 18e minuut werd de bal door TGG in de verre hoek binnengeschoten (2-2). Vervelend, maar prettig voor de OSC trainer dat ook andere de tegenstander behulpzaam willen zijn. De spanning was volledig terug in de wedstrijd. Echter dit was van zeer korte duur. Een lange bal van achteruit
(voor de kenners ‘kick en rush’) door Guus komt via Arda bij Sidney terecht en zonder na te denken schiet hij in de 19e minuut de bal in de korte hoek binnen (3-2). Zichtbaar aangeslagen door de snelle OSC treffer, probeerde TGG middels hun sterspeler de draad op te pakken. Maar door eerdere ervaringen wijzer geworden, werd er (en let op, Jan-Willem) gestaffeld verdedigd. Ieder ging 100% voor de winst en wilde zeker niet nogmaals een voorsprong uit handen geven. Dus geen doorkomen aan voor TGG.
Deze moedeloosheid bij TGG zorgde voor een snelle omschakeling, na een onderschepping door Tano, waardoor Joey werd aangespeeld en in de 22e minuut de bal vluchtig achter de doellijn werkte (4-2). Eenmaal de smaakt te pakken dacht Joey “laat ik hetzelfde kunstje nog eens flikken” en een mooie pass van Guus werd in de 26e minuut door hem gewoon weer verzilverd (5-2). Ondanks dat dit een ruime voorsprong was, ging OSC toch de rust in met gemengde gevoelens. Was de voorsprong voldoende?
Tijdens de rust werd alles uit de kast gehaald om de overwinningsroes te behouden, doping was de oplossing. Wel te verstaan, kinderdoping! Dus gewoon weer ranja, alleen dan extra zoet.
Na rust werd al snel duidelijk dat OSC als collectief toch beter uit de kleedkamer was gekomen. Een lange bal van achteruit door Sidney, werd door Joey van rechts voor het doel gebracht. Een korte maar hevige worsteling met de bal door 8 spelers is het gevolg, waarbij in de 4e minuut Arda zij kans schoon ziet en de bal recht door het midden in de touwen knalt (6-2). Nu gaat het hard en iedere aanval is raak.
Als wilde honden ruiken ze dat er meer in zit en OSC geeft vol gas. Een tweemans blok van Luuk en Thijs zorgt dat de vedette van TGG ook nu geen kans kreeg. De bal gaat via Thijs naar Sidney, om vervolgens bij Tano te belande die de bal in de 9e minuut in de korte hoek plaatst (7-2). Als zijnde een echte Messi manoeuvreert Sidney zich al de hele wedstrijd positioneel over het veld, onzichtbaar met uitmuntende momenten. Helaas nog niet uitgedrukt in veel doelpunten. Maar de beer is los! Sidney wordt in de 11e minuut, na knap verdedigend werk van Arda, door Joey weggestuurd waarna Sidney de bal eenvoudig binnen schiet (8-2). En dan gaat het snel. Wederom een onderschepping door ditmaal Guus, zorgt er voor dat de bal in de 14e minuut na een een-twee met Tano weer bij Sidney komt en hij de bal maar hoeft in te tikken (9-2).
Als collectief blijft OSC ten strijde trekken om het maximale er uit te halen. Zonder strijd tenslotte geen overwinning. Dan is ook het geduld van Guus, die een meer dan voortreffelijke wedstrijd speelde, op. Een zelf opgezette aanval wordt na een kaats met Luuk in de 15e minuut beheerst afgerond (10-2). Laten we maar zeggen ‘de appel valt niet ver van de boom’. Zoals eerder gezegd, was Sidney los en schoot zijn 3e treffer in de 17e minuut binnen (11-2). Ook Guus wilde het kunstje nog een keer doen en na een pass van Joey ronde Guus de aanval in de 21e minuut wederom volgens het boekje af (12-2).
En als rode kers op de appelmoes bij Van de Valk, zorgde Sidney in de 22e minuut voor het slotoffensief, door een keurig verzorgde aanval van Thijs en Tano op professionele wijze in de verre hoek binnen te schieten (13-2). Een dik verdiende overwinning die door geen enkele partij of toeschouwer, ook niet van TGG, betiteld kan worden als ‘scorebord jounalistiek’.
Jongens weer fantastisch gespeeld en op naar het kampioenschap!
Groeten,
Jan-Willem en Johan
P.S. Ouders graag komende zaterdag vrijhouden i.v.m. het mogelijke kampioenschap ! En dus een gezellig samenzijn in het clubhuis. |
|
| |
 |
|
|
|
 |
|
 |
|
|
| |
|
|
