Nieuws
	OSC’45 3 - Den Dungen 4   De aanval is de beste verdediging. Omgekeerd blijkt dit echter geenszins het geval. Je kunt als schrijver in spé ook niet alles verwachten. Alsof elk cliché omgekeerd ook geldt. Echt een onderwerp om eens met een ander publiek verder over te epibreren. Maar niet met u, lezers en vast ook enkele lezeressen. U komt voor de harde feiten, de stevige actie op de mat, de gave passes en last but not least de doelpunten. Toch, Bob (2 punten?) moet het gemerkt hebben, dat van die verdediging die niet de beste aanval is. Een eiland was het niet te noemen, dat stuk gras waar hij op stond, maar een moeilijk doorwaadbaar gedeelte van het veld was het wel. En dan nog eens een vijftal wit-groenhemden om je heen. Het is dat zijn doorzettingsvermogen er nooit onder lijdt, want een gemiddelde tot ernstige herfstsomberheid zou niet vreemd zijn geweest. Daarbij echter stond de verdediging als een huis en leek de eerste helft een saaie maar solide weergave van de verhoudingen te gaan worden. Gelukkig gooien soms niet alleen de weergoden roet in het eten, maar blijken er ook addertjes in en onder het gras te zitten die een Den Dungens been zomaar zodanig kunnen bijten dat het in een flits op de bal afschiet na een afgezwaaide corner en dat de bal zomaar zodanig hard op het Orthense goal afgaat dat Maurice (2 punten) zomaar kansloos is: 0-1. Ai, daar gaat je solide pot op in een korstondige en ontgoochelende rook. Maar niet getreurd, dan is daar nog de aanval die de beste verdediging is en het laatste kwartier van de eerste drie liet zomaar een pront pressiespel van oranje zijde zien. Een kans kon niet uitblijven, een goal nog wel. Pool kopte een mooie voorzet van Anoniempje tegen de paal, als in staander. De rust bracht de nodige, ehhhhh, tja, rust. En dan was daar nog weer eens de berustende stilte van Robert (2 punten) die andermaal gewisseld werd, vast in het teambelang. Neem er een voorbeeld aan. De resterende tien spelers en de ex-jarige Koen betraden echter allerminst berustend het veld na de thee. En mijn vrouw is nu een documentaire aan het kijken, waardoor ik me helemaal niet kan concentreren op de lijn in dit verhaal. Maar ik moet verder. Was was ik? O ja, Koen (1 punt) leuke verjaardag gehad? Nog even afterparty bij Betje Coolen (nu zullen de insiders zich van de outsiders gaan onderscheiden)? Hoe het ook zij, ook Koen snapte niets van de tactiek van Bart, overigens ook het probleem van diegene die hij net vervangen had. Een beetje opletten bij de uitleg van Bart (2 punten) op het bord blijkt geenszins een garantie voor een feilloos tactisch spel ter plaatse van het voetbalveld. Koen moest het dus met zijn inzet doen en daarin had hij nog zo’n negen tot tien medespelers met zich mee, zodat het nog een leuke pot voetbal werd met aanvalsgolven over en weer, sportiviteit alom en wanklanken nergens te bekennen. Omdat de aanvalsgolven echter meer over dan weer gingen kon een gelijkmaker echter niet uitblijven, hoewel geen Orthenaar verwacht had dat de tot nieuwbakken vrijetrapsspecialist gebombardeerde Pool (29 punten) daarin een glansrol ging vervullen. Maar daarover later meer. Eerst nog die ongewoon schone balbehandeling van Rob (8 punten?) die met een drietal van zijn medespelers in chronologische volgorde de kaats aanging en als zodanig bij de zestien meter belandde en vervolgens door drie Dungenezen fysiek gestopt moest worden. Van journalistieke vrijheid gretig gebruik makend leverde dat de vrije trap op waarbij Pool als gezegd de glans liet rollen. Het moet gezegd: wie van zijn handicap zijn sterkste punt weet te maken, die kan het maken in deze wereld (zie Adje, de gehele Gouden-Kooi-inteelt, onze premier, Harry Potter etc. etc.). Het moet ook gezegd: er zat een schooldokter even op de schoolzuster te letten toe Pool zijn voeten passeerden. Gelukkig maar, want hij wist met zijn rechtervoet een bal naar links te krommen daarbij allengs deze weer naar rechts curvend tot ronduit wegdraaiend in de uiterste rechterhoek, voor de keeper (te) links: 1-1. Nu genoeg Pool in dit verslag, Pool? Nee, kun je er niet genoeg van krijgen? Speel dan nog maar eens een even goeie wedstrijd, laten we zeggen de komende week. Dan hoef ik Geert (5 punten), Guy (5 punten), Jamal (12 punten), Loeki (12 punten?), Jeroen (2 punten), ja zelfs Fransje (0 punten) niet eens meer te noemen de volgende keer. Doe je het? GvD (22 punten).   Geplaatst 6 Okt 2008