|
 |
|
 |
| |
|
|
| |
|
|
Prinsjesdag |
| |
Natuurlijk zal de “gemiddelde” volwassene zich onmiddelloos kunnen weten te
oriënteren op “prinsjesdag”:
de derde dinsdag in september van elk jaar, waarin de minister van financiën zijn (steevast vroeg uitgelekte) miljoenennota presenteert en onze Koningin voorleest uit het werk van de alsdan vigerende Minister-President.
Maar IS dat wel zo logisch ??
Kinderen hebben vaker bij het horen van het woord “Prinsjesdag” een veel romantischer uitleg van wat het volgens hèn is.
Ik mag die uitleg wel: hoe divers en vrolijk die toch zijn !
Waar volwassenen, afhankelijk van hun situatie en hun politieke voorkeur, “prinsjesdag” verwelkomen danwel verfoeien, waarbij steevast die “wacht” wordt afgewisseld vanwege zowel de verschillende kabinetten als de “economische situatie” en zo, zijn onze kinderen onbevangen met heel andere omschrijvingen bezig.
Onze kinderen geloven nog in Sprookjes en denken dus bij “prinsjesdag” aan die sprookjes met Prinsen en Prinsessen en “ze leefden nog lang en gelukkig”.
Neem het de Grimms niet kwalijk, maar koester ze er om !
“Voetbalwedstrijd” heeft trouwens exact zelfde effect, als je volwassenen en kinderen laat verklaren:
Stoer en fanatiek betreden onze “grote” spelers het grote veld, vastbesloten de wedstrijd in hun voordeel te beslissen. Hun blik gericht op “oneindig”, de lippen in fanatieke samenklemming, een vrolijke uitzondering daargelaten (die “heeft nog iets van de Grimms…”).
Vrolijk en speels betreden onze M-etjes het kleine veldje en gaan geïnteresseerd grasprietjes tellen of al snel roepen dat ze toch echt dringend moeten plassen… of poepen…
Bij de “groten” klinkt het aanvangsfluitje der scheidsrechter en vanaf dat moment is alles, met alle kracht en slimheid en instructies-van-de-trainer en trucjes en wat dies meer zij gericht op het doel aan de andere kant van het veld: WINNEN!
De scheids bij de M-etjes vraagt geduldig de aandacht van de kleine mensjes en probeert (soms welhaast wanhopig) een begin van de “wedstrijd” te laten plaatsgrijpen.
Na het begin twijfelen de kleine mensen niet: de BAL! Alle aandacht gaat naar die BAL en verder helemaal niks….
Oh, ja… toch wel: dat ene jongetje kruipt voor, dat wil ik niet…. soms…
Is dat het begin van het einde van “de Grimms” ?? Ik twijfel.
Ook de “entourage” van de “grote” en “kleine” teams reageert verrassend anders:
Verlies: “de Groten”:
“Nou die scheids, he… En verdraaide, Kees had die voorzet gewoon even eerder moeten geven, verdikkeme ! Trouwens Johan had zijn positie veeeeel beter moeten houden, want daardoor………”
Verlies: “de Kleinen”:
“En, menneke van me, vond je het leuk ? Ach, joh, volgende keer beter, maar: vond je het leuk ??” (“Ja, pap, was wel erg leuk” en hinkelt weg richting “frites” of zo..)
Winst: “de Groten”:
“Tja, door ons brede spel en goed aanpassen aan de omdraaimomenten en counters goed afweren, konden wij vooral via links eigen counters met Joop en Jan-Kees-Frits heel goed invullen”
Winst: “de Kleinen”:
“En, menneke van me, vond je het leuk ? Maar, joh, jullie hebben gewonnen, hoor!
(“Oh…” huppel huppel) “maar: vond je het leuk ??” (“Ja, pap, was wel erg leuk” en hinkelt weg richting “frites” of zo..)
Zo zie je maar weer: Over “Prinsjesdag” en over “voetbalwedstrijd” verschillen de asociaties en voorstellingen tussen groot en klein enorm.
Wie heeft gelijk ??
Klein of Groot ??
Of ligt de Waarheid wellicht in het spreekwoordelijke midden?
U mag het (me) zeggen…..
Peter Anshof van Gijn
REAGEER! OF
ga naar lijst eerdere columns
(Schrijver is vaste columnist van OSC’45. Op positief/kritische wijze volgt hij van alles, natuurlijk voornamelijk zaken die OSC’45 betreffen of raken. Dat doet de columnist geheel los van de mening van andere OSC-ers en, uiteraard, geheel los van de mening van bestuurders. OSC’45 en haar bestuurders zijn niet verantwoordelijk voor hetgeen in de column wordt geschreven)
|
|
| |
 |
|
|
|
 |
|
 |
|
|
| |
|
|
