|
 |
|
 |
| |
|
|
| |
|
|
St. Michielsgestel 5 - O.S.C. ’45 3 |
| |
Om na een 7-2 nederlaag überhaupt nog een geloofwaardige zondebok te vinden, dat valt geenszins mee. Zo hadden we gedacht aan het harde veld, maar daar had de tegenstander toch ook last van ? Ja, maar met name ons gedeelte was bevroren en lag niet in de zon te dooien. Had de tegenstander als aanvallende partij daar dan niet evenveel nadeel van als onze verdediging ? Nee, die bal stuiterde alle kanten,op maar met name ook van de goede kant voor hen: ons goal. Dat is niet geloofwaardig, jongens, kom eens met een andere zondebok. De lange winterstop dan. Nee, die had de tegenstander even goed aan de vullende Kerstdis doorgebracht. Misschien de scheidsrechter? Tja, die gaf wel geen penalty of zelfs maar een kaart bij het neerhalen van François als doorgebroken speler, maar vijf goals meer onterecht toewijzen, ook dat is niet erg waarschijnlijk voor een thuisfluiter die net uit zijn winterslaap gekomen is. We zijn er een beetje doorheen, Merijn, schrijf maar iets over waar we écht mee zitten. Wat is dat dan jongens? Ik kan het zelf niet goed bedenken. In koor: Frank, zeg jij nu ook eens wat! Frank: Tja, wat zal ik zeggen, als ik het in de gymles ook niet meer weet dan open ik gewoon de discussie over zoiets vaags als ’de sfeer’ in de klas. In koor: Doe dat dan! Frank: Tja, Merijn, ik heb het nu genoemd, kun je er wat mee? Merijn: Nee, Frank, daar kan ik niets mee, maar ik heb nog wel wat andere dingen op mijn lever over sfeer, laat ik ze er voor mijn eigen gemoedsrust dan gewoon eens onverbloemd uitgooien. En zo geschiede.
Sfeer is in het kort de stemming in een gezelschap en in een zelfde redenering zijn stemmingmakers dan ook sfeermakers. Een kenmerk van sfeermakers is dat ze altijd aanwezig zijn en hun stempel drukken op de sfeer door die aanwezigheid. Verder geldt in dat verband ook dat ze een positief stempel drukken en dit wordt naast aanwezigheid ook geborgd door kennis van je medeteamgenoten. Niet alleen op voetbalgebied, maar ook op persoonlijk vlak. Kort gezegd: weten hoe het bij iemand reilt en zeilt. Hoe en wanneer doe je die kennis op? Door tijd met elkaar te besteden en interesse te tonen. In die zin zie ik de afgelopen jaren alleen maar een positieve trend: er zijn meer sfeermakers bijgekomen en door de MOTM-verkiezing is er na de wedstrijd tijd voor een versnapering in het clubhuis. Daarnaast wordt er zelfs na de training nog wat gedronken en zijn er heren die gezamenlijk avondjes uit doorbrengen. Dat was de afgelopen jaren allemaal stukken minder. In die zin is de sfeer en de betrokkenheid juist verbeterd. Wat wel opvalt is dat bij die gelegenheden er steevast een harde kern van 6-8 spelers meedoen en dat de rest als los zand komt aanwaaien, maar even goed er weer afwaait.
Met los zand kun je geen stevig fundament neerzetten en ook nooit over een team spreken, laat staan de sfeer binnen het team. In die zin zou ik een lans willen breken voor een kleinere selectie met duidelijke afspraken over wie daar dan bijhoren: je voelt je meer betrokken en ook nódig. Hetzelfde geldt voor meedoen aan de training: als je bij ’t Derde wilt horen, dan kom je minimaal uit morele verplichting en maximaal uit spelvreugde. Over de zondag als speeldag is geen discussie (die staat dus vast in je agenda) en blessures zijn geen reden om dan maar niet je team aan te moedigen. Hoe we verder elkaar kunnen benaderen kunnen we leren van een groot voorbeeld als het gaat om positieve coaching: Robert. Wie één training bij Robert in het team heeft gezeten, weet hoe dat kan helpen om van weinig meer te maken.
Kun je dat niet opbrengen, dan moet je in ieder geval je ego thuis laten, want dat helpt een hoop om niet een routine te maken van anderen op fouten wijzen en zelf geen kritiek op eigen fouten kunnen velen. De stelling van Loeki is natuurlijk ook een waarheid als een koe: als je wint, heb je niet alleen vrienden, maar ben je ze ook.
De stelling van Loeki is echter geen excuus om niets te doen aan bovenstaande zaken. Hier nog een uur voor bij elkaar zitten en erover kletsen, daar heb ik geen zin in: ik kom liever gewoon elke donderdag op de training en ga door met popelen om zondag in de basis te staan. Werd er vandaag behalve gepraat dan ook nog gescoord? Jawel, een gave dieptepass op Peter resulteerde in een strakke voorzet voor de vijandelijk goal, waar iedereen ’m miste behalve François (1-2) en een zondagspass op Loeki (die zelf met de rug naar de bal de bal recupereerde) kreeg een vervolg in een wiebelige bal op Frank die gelukkig scherp stond (2-5). Of was het andersom?
En na die 2-5 geloofde ik er zelfs nog in dat we een punt of zelfs meer konden pakken. Het mocht echter niet baten. Ik was blij dat mijn vrouw en kinderen thuis waren gebleven.
GvD |
|
| |
 |
|
|
|
 |
|
 |
|
|
| |
|
|
