“Hoeveel kansen zijn er nodig om een doelpunt te maken”, zal trainer Erik van Rooij zich hebben afgevraagd na het laatste fluitsignaal van scheidsrechter van Boxtel.
Met dit teleurstellende gelijkspel kwam OSC’45 overigens nog goed weg, want in een tijdsbestek van 10 minuten in de tweede helft leek SC Olympus voor een grote stunt te gaan zorgen door een 1-0 achterstand om te buigen naar 1-2 voorsprong met 10 man.
In de eerste helft waren er echter zeker nog een paar noemenswaardige feiten, zo was er een ongelukkige botsing tussen de keeper van Olympus en aanvaller Johnny Hensels, waar de keeper een pijnlijke borstkasblessure aan overhield en in de tweede helft niet meer terugkeerde op het veld. Een gemiste penalty van Peter Coort naar een opzichtige handsbal en een rode kaart voor een speler van Olympus, die Raymond van Rijn in zijn gezicht sloeg na een forse tackle.
De tweede helft was nog maar net begonnen toen OSC’45 eindelijk zijn overwicht kon omzetten naar een verdiende voorsprong. Maikel van Acker wist op randje buitenspel op kracht en doorzettingsvermogen zijn directe tegenstander af te schudden en met de punt van de schoen de bal langs de reserve-keeper te schieten (1-0). Daarna brak er een periode aan voor OSC’45 waar de ene naar de andere kans onbenut werd gelaten. En iedereen kent inmiddels wel de aloude voetbalwet, als je zelf niet scoort, dan doet de tegenstander het wel.
Een hoge bal werd mede door de laagstaande zon niet goed ingeschat en viel precies over Wesley van Rijn heen, waar de lange spits van Olympus wel raad mee wist (1-1). De twijfel sloeg toe in het team van OSC’45 en de vrije man werd niet meer gevonden, achterin ontbrak het even aan daadkracht, en dit werd keihard afgestraft door Olympus (1-2).
Toen niemand bij OSC’45 er echter nog in geloofde viel de 2-2, een afvallende bal die bij een voorzet door Olympus werd weggewerkt viel voor de voeten van Wesley Coort en die dacht niet na, maar haalde in een keer uit.
“Dit gelijkspel voelt als een verlies en hebben we aan onszelf te danken” was achteraf het enige commentaar van trainer Erik van Rooij, die met een gezicht dat op onweer stond naar de kleedkamer beende.
