|
 |
|
 |
| |
|
|
| |
|
|
Truttig |
| |
Het woordenboek zal u leren dat het zoiets is als: sloom, treuzelig, harkerig, stijf...
Neem nu eens mijn moeder.
Als iemand truttig is, is zij het wel.
Potverdorie wat een slome, treuzelige, harkerige en stijve is dat, zeg!
Maar ja: mijn moeder heeft grof (wat zeg ik: uiterst grof) excuus: ze is dik in de tachtig!
(Niet protesteren: mijn moedertje leest dit en lacht zich 33 deuken!, geloof me)
Nu we het toch over mijn moeder hebben (Dora heet ze trouwens, Dora Tax), ze is ook al vele jaren zo gek als drie schuppen! Echt waar!
Denk nu niet dat die gekte met ouderdom van doen zou hebben, nee joh..
Mijn moeder is al sedert ik haar leerde kennen zo gek als bedoelde schepwerktuigen.
Zo was er ooit eens een moment waarop ik als klein lagereschool-menneke in ons dorp Haarzuilens een reep chocolade uit een automaat trok, bedoeld voor de Juf van school die jarig was, de volgende dag.
Bij het uittrekken van de lade waarin de middels het inwerpen van 5 centen bedoelde reep chocolade tevoorschijn zou komen ging er iets vout: de lade trok het papier van de voor Juf bedoelde reep aan zeven gorten!
Huilend ging ik over de Brink naar de Wethouder de Greeflaan 9 terug en mijn moeder ving mij troostend op.
„Komt wel goed, jongen. Ik overleg morgenvroeg met Niek Van Dommelen (de bakker van ons dorp/eigenaar van het apparaat) en dan krijg je gewoon een ingepakte terug“.
Dikke borsten vooruit toog mijn moeder volgende morgen vroeg naar de bakkerij van Niek Van Dommelen om de reep te ruilen.
Nick zei: „Komt niks van in!, wat mot ik met een reep met kapot papier?“.
Mijn moeder bedacht zich geen moment en gooide de gekwetste reep chocolade naar Niek’s hoofd en raakte hem vol op zijn kalende voorhoofd.
Twee volle weken fietste mijn moeder principieel twee kilometer over het Haarpad naar nabijgelegen Vleuten om brood te kopen.
... en toen kwam een nieuwe reep chocolade van Niek van Dommelen, kon ik mijn Juf achteraf toch mijn zuurgespaarde cadeau geven en hoefde mijn moeder niet meer twee kilometer te fietsen voor haar brood.
Dit is allemaal HIER gebeurd.
Afijn, kort verhaal lang makend: mijn moeder heeft inmiddels leeftijd opgebouwd om af en toe truttig te zijn, alleen doet ze het niet. Ze is wel sloom, treuzelig en zo, maar dat is ingegeven door haar respectabel hoge leeftijd.
Ons Derde is daarentegen in alle jonkheid uitermate truttig, het moet gezegd.
Vooral „harkerig“ klopt dan ineens met de attitude van ons Derde...
Je zal Jeroen Beekwilder zijn en een wedstrijd willen spelen met je elftal. Je hebt mensen tekort.
Je vraagt aan het Derde om te helpen het Tweede aan voldoende spelers en wissels te helpen.
NEEN! (echt gebeurd). Een van de spelers zegt wel: „Als je mij nodig hebt, roep me maar“.
De rest is niet beschikbaar.
Nu denkt u natuurlijk dat ze ten huize wensten te gaan na het afgelasten van hun wedstrijd diezelfde morgen? Bent u gek!
Ze waren aan het trainen.....
Ons Tweede loopt ter opwarming naar buiten, weet dat ze tekort aan wissels hebben, en ziet vervolgens een nagenoeg volledig derde, weigerend te helpen, in volop-training.....
Over truttig gesproken!
Op naar de truttigheid van ons Eerste:
Koos wenste gebruik te maken van de voor hem unieke gelegenheid eens mee te gaan naar een uitwedstrijd van onze (kwa)jongens.
We hebben hem van harte gefaciliteerd (lees: Conny reed ons naar Empel en terug).
Koos verheugde zich. Wij allemaal verheugden ons.
Laat ik het zo zeggen:
Mijn moeder was in staat om met twee weken principieel fietsen naar Vleuten onrecht goed te doen.
Jongens, vraag uit mijn hart: zullen we de truttigheid van afgelopen zondag 28 februari 2010 zo snel mogelijk vertalen in het (symbolisch) werpen van een reep chocolade?
Kan mijn inmiddels oude moeder model zijn voor herstel en moed?
Op 7 maart 2010 spelen we thuis, waarde vrienden.
Ik maal er niet om welk kamp u kiest, als het maar het winnaarskamp is.
(Zondag 7 maart OSC’45 - Maliskamp; aanvang 14:30. Komt allen tesamen!).
Opmerking achteraf:
Vanwege de inhoud van het bericht heeft de BarBezetting besloten 87 extra repen chocolade in te slaan, teneinde de omzet van de Bar te stimuleren en het eten van Chocolade te bevorderen.
Huishoudelijk Reglement:
Artikel 7, 2.3419:
Binnen de Vereniging OSC’45 geldt dat het werpen van voedingsmiddelen, verpakt of onverpakt, in welke vorm dan ook, zal zijn verboden, met verwijdering als lid tot consequentie.
Artikel 7,2.3420:
Indien en voorzover enig lid tot het werpen van voedsel zou zijn aangetrokken, zal via het Bestuur worden overgegaan tot het adviseren van betrokkene over te gaan naar de athletiek, in het bijzonder het speer- danwel kogelwerpen.
Artikel 1:
Alle OSC-leden blijven onze selectie steunen, ook al kreunen ze soms.
Het is verboden negatief te zijn, zij kennen allen de verantwoordelijkheid om, ook in soms mindere tijden, het Eerste te steunen.
(Voorwaarde is wel dat trainer Erik van Rooij beschikbaar blijft voor interview van onze eigen Baken-reporter, ook bij uit- of thuis-wedstrijden die minder waren dan verwacht en/of gehoopt.)
Teneinde vooral VROLIJK te willen eindigen:
U zult wel hebben meegekregen dat Nederland volledig buiten de Europese competities is (lees: zichzelf eruit heeft ge-trut)
Daarom is het belangrijk te weten dat weliswaar afgelopen Zondag onze mannen zichzelf eruit hebben getrut, maar zichzelf binnen nu en volgend seizoen toch graag weer een klasse hoger zien voetballen, toch?
Ik voorspel: nu ff middenmoter, volgend seizoen levensgevaarlijke upgraders naar de volgende klasse.
Het komt goed, met jullie steun, zeker weten!
Peter Anshof van Gijn
Reageer OF
ga naar lijst eerdere columns
(Schrijver is vaste columnist van OSC’45. Op positief/kritische wijze volgt hij van alles, natuurlijk voornamelijk zaken die OSC’45 betreffen of raken. Dat doet de columnist geheel los van de mening van andere OSC-ers en, uiteraard, geheel los van de mening van bestuurders. OSC’45 en haar bestuurders zijn niet verantwoordelijk voor hetgeen in de column wordt geschreven)
|
|
| |
 |
|
|
|
 |
|
 |
|
|
| |
|
|
