We hebben er een hekel aan. We doen het allemaal zo op zijn tijd.
Vooral het weer is ongekende inspiratiebron voor menig zeurend betoog.
Ook de politiek mag er wezen als het gaat om breed opgewekte zeur-inspiraties. (Iedereen gestemd afgelopen woensdag?)
Het geschrevene „oordeelt niet, want gij zult geoordeeld worden“ indachtig, heb ik eens zo objectief mogelijk gecheckt of ik zelf niet ongemerkt een zeurkous ben geworden.
Als columnist wil je dat immers niet, althans niet teveel, toch?
Men (en daar valt u allen onder) wenst zich een luchtige en vrolijke schrijver toe die meestentijds positieve zaken debiteert en tot (glim)lachen vermag te brengen.
Mijn vorige bericht („truttig“) is natuurlijk wel wat zeurderig, het moet erkend zijn. Hoewel ik (uiteraard) slechts de rol van de boodschapper speelde, moet dat geen usance zijn of worden, zo vertel ik mijzelf waakzaam.
Grappig aan bedoelde onderzoeks-exercitie was dan wel dat ik eigen werk met zoveel mogelijk „afstand“ moest doornemen teneinde de vraag of ik te zeurderig zou zijn eerlijk te kunnen beantwoorden.
Het valt erg mee, zo mag ik in alle eerlijkheid vaststellen.
Het valt daarbij ook niet mee om binnen onze vereniging tot zeur te verworden, daar is de vereniging al met al veel te positief en sportief voor. We doen het in het algemeen gewoon heel erg goed en we zijn er vrolijk onder.
Wat wellicht nog van méér effect getuigt is het feit dat OSC-ers (bijna) allemaal vooruitkijkers (m/v) zijn, terwijl zeurderig gesteggel vaak juist terugkijkend is. U kent dat dan wel: „vroeger was alles beter“...
Grappig is dat wanneer ik de reacties op de column betrek bij de bepaling van het zeurderigheids-gehalte er grosso modo juist iets andersom uit rolt: Vaker heb ik commentaar verkregen omdat men stelde dat ik juist wel erg zoet en positivo zou zijn, volgens enkelen té zoet en positief.
Natuurlijk kijken wij ook terug. Maar: dat doen we dan om uit die terugblik te leren voor de toekomst.
Natuurlijk zullen ook onze trainers (m/v) een vorige wedstrijd met de spelers analyseren, waarbij steeds de les voorop staat teneinde bepaalde mindere zaken uit zo’n wedstrijd voor de toekomst te verheffen naar beter, mooier en effectiever voetbal. Maar da’s geen zeuren, da’s lessen trekken voor de Toekomst.
Trouwens: krijgen we toch weer nachtvorst en kleffe sneeuw, getverderrie! Waar blijft die Lente nou eens eindelijk? Rot-weer!
Hmm.. lucht een klein beetje op.
Peter Anshof van Gijn Reageer OF ga naar lijst eerdere columns (Schrijver is vaste columnist van OSC’45. Op positief/kritische wijze volgt hij van alles, natuurlijk voornamelijk zaken die OSC’45 betreffen of raken. Dat doet de columnist geheel los van de mening van andere OSC-ers en, uiteraard, geheel los van de mening van bestuurders. OSC’45 en haar bestuurders zijn niet verantwoordelijk voor hetgeen in de column wordt geschreven)
