|
 |
|
 |
| |
|
|
| |
|
|
Zondag Zaal |
| |
OSC’45 is een uiterst nare club.
Op Zondagmorgen ergens in een zaal aanwezig zijn te 09:00 uur !
Hoe halen ze het in hun hoofd ?
….
Grommend probeer ik mij nogereens om te draaien als m’n zoon mij attendeert op het zaal-tournooi. Het is nota bene half acht ! (07:30)…
Wezensvreemd kijk ik het joch slaperig aan en vraag: “Wat moet je nou van mij”?
“HE, ouwe… zaaltournooi!!” roept het kreng, ik krimp van ellende nogereens in foetes-houding en wenste dat OSC nooit bestond.
Maar OSC bestaat, samen met die HATELIJKE organisatoren die mij maken Zondaags vroeg het bed uit te moet kruipen…
Slaperig poets ik m’n tanden en vloek er tussendoor…. Sorry..
Mijn oksels worden na een korte douche ingewreven met iets wat moet voorkomen dat ik er uit zal gaan ruiken… ik weet het half slaperig allemaal wel, hoe “het hoort”..
Eega-lief kijkt me chagrijnig aan met een blik die zeven stieren het slachten zouden besparen: we zijn eens, zondag vroeg zaaltournooi deugt niet !
Uiteindelijk stappen we dus in die auto en komen aan bij de “sporthal”, mij persoonlijk beter bekend als “Henkie’s”.
Het gebeurt ter plekke dus heus waar dat mensen ons begroeten met een “Hoi!, goeiemorgen”!
Wij slapen nog….
“Henk, geef mij drie koffie”, roep ik richting bar-beheerder Henk.
“Voor wie, Peter?”, vraagt hij zorgvuldig.
“Alledrie voor mij” grinnik ik terug en kort daarna word ik wakker.
Ik zie jongens die menen met “techniek” door drie jongens heen te willen technieken, ik zie jongens die tik-tik-tik net doen alsof ze op een veld spelen.
Ik geniet….
Ik maak een paar foto’s en blijf genieten..
Uiteindelijk merk ik dat de jongens die tik-tik-tik doen ruim voorkomen op de “technische” jongens… ook in een zaalvoetbal blijkt overspelen belangrijk.
Ik werp mijn blik op Pascal de Swart. Enthousiast houdt hij de wedstijden bij, noteert de plussen en minnen, leeft volhartig mee met elke 13-minuten wedstrijd.
Gouden Vent, denk ik.
Henri Wolfs en Jeroen Beekwilder wisselen elkaar af als “scheids”, al even enthousiast en liefdevol voor deze dag.
De ochtend vol mooi zaalvoetbal loopt ten einde, de spannende einduitslag (er moesten penalty’s aan te pas komen) siddert tussen mijn schouderbladen.
Ik zoek mijn jas, roep mijn zoon, commandeer mijn eega: we gaan verderop!
Bij dat vertrek kijk ik nog even achterom…
… Henri staat klaar om de eerste wedstrijd van de middag te fluiten….
Ik voel me wat schuldig weg te gaan om een borreltje bij OSC-maatjes te gaan drinken…. de Pascal-en, Jeroen-en en Henri’s gaan nog een competitie door…
Respect!
En hartelijke dank, allen die dit organiseerden. Namens alle ouders van de spelers en zekersteweten namens alle OSC-ers.
Peter Anshof van Gijn
REAGEER! OF
ga naar lijst eerdere columns
Via twitter te volgen: @PeterAnshof
(Schrijver is vaste columnist van OSC’45. Op positief/kritische wijze volgt hij van alles, natuurlijk voornamelijk zaken die OSC’45 betreffen of raken. Dat doet de columnist geheel los van de mening van andere OSC-ers en, uiteraard, geheel los van de mening van bestuurders. OSC’45 en haar bestuurders zijn niet verantwoordelijk voor hetgeen in de column wordt geschreven)
|
|
| |
 |
|
|
|
 |
|
 |
|
|
| |
|
|
